De box

Elke aanstaande ouder leen of koopt er één, een box. Een fijn en handig plekje waar je je baby kan leggen in de huiskamer. Of waar het speelgoed in verzameld wordt, of waar de luiers en andere baby benodigdheden in liggen…. Zodra de baby kan rollen of tijgeren over de vloer raakt bij de meeste huishoudens de box in onbruik en voor de eerste verjaardag is hij vaak alweer verdwenen, want best een groot ding in de kamer. Maar misschien is de box nog best handig, mits goed gebruikt.

Eerst maar eens kijken hoe we de box zien. Vaak zien ouders de box als een veilige parkeerplaats voor hun kindje. En dat is het natuurlijk ook. Letterlijk veilig, want grote broer kan niet over de baby heen racen met zijn auto’s en de baby kan er niet uit vallen. Maar de box kan ook een veilige plek zijn op een andere manier. Namelijk een fijn plekje om even tot jezelf te komen, voorspelbaar en omsloten zodat je kindje letterlijk de randjes van zijn wereld ervaart. Dat geeft een kind ook een stukje veiligheid maar dan in emotionele zin. Nu hoor ik je denken, ja maar mijn baby huilde steeds als hij in de box lag! Dat kan zeker het geval zijn en vaak zelfs in de eerste drie maanden na de geboorte als je baby veel behoefte heeft en lichamelijk contact en nabijheid. Dan is de box een plekje dat je alleen kan gebruiken als die direct naast jou staat zodat je kindje je nabijheid kan voelen, horen en zien. De korte tevreden momentjes in de box geven rust aan jou en je baby.

Een baby die regelmatig op zijn rug of buik in de box wordt gelegd kan bovendien goed oefenen met het ontdekken van zijn lijfje. Trappelen met de beentjes, draaien op de zij en later ook door naar zijn buik. Op de buik liggend de rug en nekspieren trainen. Het is echte baby gymnastiek. Als een kindje na 4 a 5 maanden al aardig wat kracht in zijn bewegingen heeft is het zo mooi om te zien dat de spijlen van de box het voor hem mogelijk maken helemaal rond zijn as te draaien. Leg je hem met zijn hoofdje aan één kant neer even later ligt hij ondersteboven met zijn hoofd aan de andere kant. En het eerste optrekken tot staan gaat ook uitstekend aan de spijlen van de box.

Maar hoe houd je het leuk in de box? (meer…)

Mag ik je helpen?

Van een schattig klein hummeltje dat verzorgt en gekoesterd moet worden, groeit je kind snel uit naar een klein mensje dat alles zelf wil doen. En wat is het knap dat ze al zelf haar schoenen aan kan doen en haar jas, maar wat duurt dat lang…. En dat komt niet zo goed uit want je hebt haast…. Dus even gauw helpen. Maar o jee, dat valt helemaal verkeerd en nu krijgt je kind een driftbui….

Iedereen met kinderen onder de 4 jaar (en misschien zelfs daarboven) herkent dit scenario. Ik heb mijn hulp ook vaak moeten bekopen met een boze of verdrietige peuter. Maar dat was dan ook mijn eigen schuld, had ik het maar eerst gevraagd en het antwoord ook gerespecteerd dan had de situatie heel anders verlopen.

Wij volwassenen bedoelen het natuurlijk goed, we zien ons kind klungelen en nemen het over omdat wij het wel even voor hen willen doen. Maar stel je eens voor dat je een nieuwe telefoon hebt en lekker rondkijkt hoe het allemaal werkt en een beetje speelt met het instellen van je beginscherm als je partner ongevraagd de telefoon uit je handen trekt want hij heeft er ook zo een en hij weet al veel beter hoe het werkt en zal alles wel even instellen…. Ja hallo! Ik wilde het zelf proberen en daar meteen van leren.

Precies zo voelt je kind zich ook als jij wel even snel de sokken pakt en ze aantrekt terwijl ze het zelf wilde doen. Maar wat moet je dan met een “zelluf-doen!” peuter terwijl je haast hebt of gewoon ziet dat het nog niet lukt? (meer…)

Waarom ritme zo fijn is

Ik ben helemaal in de war. De feestdagen waren gezellig, maar welke dag is het nu eigenlijk? En wat moet er vandaag gebeuren? Ik merk het ook aan onze kinderen, steeds opnieuw welke dag is het mama? Wat ga ik doen vandaag? Na twee weken vakantie kijk ik uit naar weer wat ritme in de week (en tegelijkertijd kijk ik op tegen het vroege uur van de wekker, maar dat even terzijde).

Ons gezin vaart wel bij een voorspelbaar ritme. Dat is eigenlijk helemaal niet zo bijzonder, we houden immers allemaal van voorspelbaarheid. Voorspelbaarheid zorgt ervoor dat we weten wat er van ons verwacht wordt en dat we daar gemakkelijk aan kunnen voldoen. Denk maar aan de vele handelingen die we elke morgen in een vaste volgorde afwerken om zo snel mogelijk de deur uit te kunnen.

Voor kinderen is het ritme wat zij aangeboden krijgen nog belangrijker dan voor jou en mij. Als je heel klein bent en nog niet vooruit kan denken en plannen, laat staan kan zien hoe laat het is en inschatten hoeveel tijd iets nodig heeft, is ritme en voorspelbaarheid het enige waaraan je kunt aflezen wat er van je verwacht wordt. Het is voor een baby of peuter heerlijk om elke keer in een vaste volgorde verzorgt te worden. Als je bijvoorbeeld elke keer hetzelfde bed-ritueel uitvoert is de kans groot dat je kindje daarna ontspannen gaat slapen.

Ook de gastouder maakt gebruik van een vast dagritme. Het ritme van binnenkomen, vrij spelen, samen drinken, naar buiten, brood eten en daarna slapen wordt in bijna alle gevallen door elke gastouder gevolgd. Als je een gastouder vraagt waarom zij dat zo doet zal je altijd het antwoord horen “omdat dat de kinderen veiligheid of houvast biedt”.

Dus mocht je thuis steeds worstelen met alle activiteiten die je met het gezin gedurende de dag moet doorlopen, probeer het dan eens een week in een vast ritme. Elke dag dezelfde indeling, of je nu gaat werken of vrij bent. Vraag desnoods aan je gastouder hoe haar dagritme er precies uitziet.

Wij gaan maandag weer in ons normale ritme beginnen van school, werk, opvang en zwemles. Ik weet nu al dat ik veel meer gedaan krijg in veel minder tijd gewoon omdat ik weer in mijn ritme zit.

Feestdagen-pauze

De laatste maand van het jaar is zo druk! Sinterklaasfeest en daarna ook nog Kerst en Oud en Nieuw. En dan hebben wij ook nog een kinderverjaardag in december….

Kinderen raken helemaal uit hun doen van al die feesten. Daarom pleit ik voor een feestdagen-pauze. Even een week niets nadat we afscheid hebben genomen van de Sint en voordat we de kerstboom gaan optuigen.  In de week pauze kunnen de kinderen dan alle spanning van de sinterklaasperiode loslaten en bijkomen. Ik laat de verkleedpakjes van Sint en Piet nog in de huiskamer zodat er nog mee gespeeld kan worden. De aandacht is de dagen na pakjesavond vooral voor het nieuwe speelgoed, dus dat is al fijn.

Als je kind nog volop sinterklaasliedjes wil zingen of zwarte piet wil spelen, lekker doen! Het is voor een kind een manier van verwerken wat hij heeft beleefd. Wij hebben soms zelfs in februari nog een kleine Sint op bezoek die cadeautjes brengt, gezellig toch!

Pas als we ruim een week verder zijn en er door de kinderen al meerdere keren om de kerstboom is gevraagd, maken we samen plannen over het neerzetten en versieren van de kerstboom. Dat werkje bewaar ik dan voor het weekend zodat de kinderen zich er een paar dagen op kunnen verheugen. Persoonlijk vind ik het ook fijn dat het sinterklaasfeest en de kerst echt los van elkaar zijn. Als ik om mij heen luister naar ouders en hun kinderen denk ik dat deze behoefte voor veel meer mensen geldt. Gelukkig werkt de school van onze kinderen ook op deze manier. Maar mocht jouw gastouder, school of opvang dat niet doen, ga dan het gesprek eens aan om te vragen naar de reden dat Sint direct de volgende dag wordt ingeruild door de kerstboom.

Met zo veel activiteiten in een maand helpt het mij om keuzes te maken, niet tegen alles ja te zeggen. Die keuzes maak ik ook voor mijn kinderen om de rust te bewaren. Door te kiezen blijft de agenda overzichtelijk, kan ik veel meer genieten van de feestdagen en blijven de kinderen in het gareel 😉

De Sint is er weer

Het grote kinderfeest is weer begonnen nu Sint-Nicolaas afgelopen zaterdag in Nederland is aangekomen. Voor kinderen is dit een heerlijke maar ook spannende tijd. Vol verwachting je schoentje zetten, misschien wel een piet tegenkomen bij de winkel, kinderen zijn onrustig en dat merk je! Wij volwassenen maken dit feest voor de kinderen mogelijk. Misschien realiseer je het je niet, maar je kan dus veel sturing geven aan de beleving van dit feest. Het beeld dat je wilt meegeven over sinterklaas hoeft niet overeen te komen met dat van het sinterklaasjournaal en je kan er als ouder voor kiezen je kind niet te laten kijken. Op die manier haal je heel wat spanning weg. Immers is er elk jaar weer een ander probleem bij het sinterklaasjournaal van zoekgeraakte cadeaus tot verkeerde verlanglijstjes. Het lijkt misschien leuke en onschuldige tv, maar als je 3 jaar bent en je weet niet of het wel goed komt met pakjesavond is dat echt heel spannend. (meer…)

Relatie stress

Laten we ervan uit gaan dat je een gelukkige relatie hebt en dat jullie samen de wens hadden een kindje te krijgen. Zo is het ook bij ons gegaan. En wat verheugden wij ons op de komst van onze dochter en later ook onze zoon. Toch vond ik de eerste jaren zwaar en voelde ik mij lang niet altijd zo gelukkig als ik mij van tevoren had voorgesteld en we hebben echt vreselijke ruzie gemaakt samen….

Gek toch, dat het leven dat je samen hebt uitgestippeld in praktijk zo veel spanningen met zich mee brengt dat de relatie sterk onder druk komt te staan. Wat gaat daar dan mis?

In ons geval (en ik denk bij nog veel meer stellen) kwam dat voornamelijk door onuitgesproken verwachtingen van de ander die niet werden waar gemaakt in combinatie met de kenmerkende chronische vermoeidheid van het prille ouderschap. (meer…)

Spelen is ontwikkelen

Een kind en spelen dat gaat mooi samen. Gelukkig maar dat kinderen zo graag spelen, want zonder spel geen ontwikkeling. Als iedere baby zonder enige kennis van de wereld om hem geboren wordt, moet hij toch ergens zijn kennis opdoen. Dat doet een baby door te spelen. Met het aftasten, proeven, bekijken en ontdekken van de mogelijkheden van het materiaal dat een baby in handen krijgt, leert hij. Pas als alle zintuigen zijn gebruikt is het materiaal volledig in kaart gebracht. Een jong kind leert ook nagenoeg niets van een filmpje of computerspelletje als hij de situatie niet zelf eens heeft meegemaakt. Er is namelijk echte ervaring nodig voor je abstract kan denken.

Stel je maar eens voor dat je nog nooit een bal hebt gezien en dat iemand je op een plaatje een bal aanwijst en vertelt dat de bal rond is en kan rollen. (meer…)

Van één naar twee

Gezinsuitbreiding. Als eerstgeborene is dat wel even wennen… Er komt vroeg of laat in ieder gezin een moment dat je gaat nadenken over een tweede kindje. Willen jullie die? En wanneer zou een tweede kindje een goed moment zijn? Deze vragen bespreek je met je partner, maar niet met je kind. Aan hem wordt niets gevraagd en als je het al aan je peuter zou vragen is dat voor hem zo’n grote en ingewikkelde vraag dat hij daar geen reëel beeld van kan vormen en dus ook geen echt antwoord op kan geven. Kortom, als er een tweede kindje wordt geboren is dat voor je eerste een ingrijpende verandering waar hij niet op zat te wachten.

Een ideaal leeftijdsverschil is er niet, maar heeft te maken met je persoonlijke wensen. Beide situaties hebben voor- en nadelen. Is het leeftijdsverschil klein, dan hebben de kinderen sneller een speel-kameraardje aan elkaar vanwege hun grotendeels overeenkomstige belevingswereld. Maar ook zijn de eerste jaren pittig omdat beide kinderen nog veel zorg nodig hebben. (meer…)

Die heerlijke speen

Wat een uitkomst is een speen! Na twee weken kraambed met een baby die mijn pink niet meer wilde afstaan, vond ik de speen echt zo fijn. Het zuigen geeft een baby nu eenmaal veel rust. Sommige baby’s hebben meteen hun duimpje ontdekt, maar vaak is het nog lastig om die duim in je mond te krijgen en te houden. Hoewel dit ook voor de speen kan gelden, is de speen toch iets makkelijker in de mond te krijgen en veel ouders verkiezen de speen boven een duimpje met het idee dat je dat duimen in de toekomst zo moeilijk af kan leren. Dat is inderdaad een verstandig argument. Maar dan moet je ook een plan de campagne bedenken om de speen in de nabije toekomst aan banden te leggen…. Daar zie je vaak dat een speen afwennen nog net zo lastig blijkt. Misschien nog wel lastiger voor de ouders dan voor het kind. Let maar eens op hoe vaak een ouder het speentje terug in de mond van zijn kind stopt zonder dat het kind leek op te merken dat hij zijn speen kwijt was.

Voor het speen-gebruik is het verstandig al binnen het eerste half jaar de speen alleen te geven bij verdriet of inslapen. Als je baby wakker is en tevreden, is het speentje echt niet nodig. Zodra je kind een vast slaapritme heeft, zo rond 6 maanden, is het aan te raden de speen te koppelen aan het bedje en dan ook daar te laten. (meer…)

Praten

Praten, we doen het allemaal. Het is zo gewoon dat je bijna zou vergeten dat we het allemaal hebben moeten leren. Om te praten heb je een groot taalbegrip nodig. Je moet abstract kunnen denken om te verwoorden wat je ziet, voelt of hebt bedacht. Aan taalbegrip kan je je hele leven blijven werken, maar de basis leg je in de eerste jaren. Hoe meer woorden een kind hoort in zijn eerste twee levensjaren, hoe beter zijn cognitieve ontwikkeling zal zijn. Een baby leert al taal voordat hij gaat praten. Dat leren gaat vanzelf, zolang je maar praat tegen je kindje. Steeds herhalen van woorden en zinnen bij de handelingen die je uitvoert zorgen ervoor dat je baby verband gaat leggen tussen het gehoorde en het voorwerp of de gebeurtenis. Tijdens de interactie met je baby is het belangrijk dat je alert reageert op het contact dat hij zoekt. Als zijn initiatief steeds positief ontvangen wordt, zal hij dit herhalen. Positief contact met jou maakt het mogelijk voor je baby om optimaal te leren. Een taal-rijke omgeving is dus van groot belang voor een goede taalontwikkeling.

Wist je dat een baby wel 20 seconden nodig heeft om een prikkel te verwerken? Wacht daarom even geduldig als je iets tegen je baby zegt voordat je verder gaat met praten.

Het eerste jaar van je kind staat in het teken van informatie verzamelen en koppelen aan voorwerpen, mensen en handelingen. Hij maakt als het ware een kennisdatabank. (meer…)