Wat een bijzonder beroep is gastouder zijn toch. Als gastouder stel je je huis open, je gezinsleven en je hart. Je neemt kinderen op in je leven, soms kort soms langere tijd, maar altijd komt er een afscheid. De tijd die je met een kind doorbrengt is intensief. Immers, een kind kan pas groeien en ontwikkelen als hij veilig gehecht is, dus ook aan de gastouder. Goede hechting begint bij elkaar kennen en begrijpen. De gastouder moet elk kind weer opnieuw bekijken, wie ben jij? Wat vind jij fijn? Wat heb je nodig van mij? Er wordt gespeeld, gelachen, verzorgd, geknuffeld en al die tijd samen is nodig om te hechten, vertrouwd te raken met elkaar.

Als ouder bedenk je in eerste instantie dat je goede opvang nodig hebt als je gaat werken. “Goed” in de zin van veilige omgeving, prettige sfeer, goede verzorging en dat is zeker belangrijk! Het vormt de basis van een stimulerende leeromgeving waar je kind ontwikkelt naar zelfstandigheid. Het grappige is namelijk dat als de basis “goed” is je kind zoveel drang tot ontwikkelen heeft dat het bijna vanzelf gaat. “Bijna” maar niet helemaal want er moet natuurlijk wel veel gesproken worden om taal te leren, gespeelt worden om tot ontdekkingen en inzichten te komen en geoefend met alles zelf doen om zelfstandig te worden. En laat dat nou net zijn wat de gastouder allemaal doet en te bieden heeft!

Ik hoor steeds van “mijn” gastouders dat ze zo vol liefde over hun kindjes praten. Zo trots op de mijlpalen die ze halen en hoe ze genieten van hun knuffels en ondeugden. De tijd die zij met jouw kind doorbrengen is zo intensief! Mijn zoontje is ook vanaf 3 maanden tot ruim 5 jaar bij zijn “oma” Carla geweest. Zijn gastouder was net zo vertrouwd met hem als wij zelf zijn. Hij spreekt nog regelmatig over haar en wat ze allemaal deden samen.

En dan is het ineens voorbij. Tijd om afscheid te nemen. Een nieuwe mijlpaal, naar de basisschool gaan, is aangebroken. Gastouder Annie omschreef het heel mooi in onderstaand gedicht;

Gastouder… dat wil je zijn.

Jij bent het wel of niet.

Het zit in jou of niet.

Kan jij oneindig liefde en geduld gebruiken, dan zit het goed.

Je gastkinderen komen en gaan.

Jij bouwt met hun een band met vallen en opstaan net als “thuis”.

Opééns is het voorbij, bosje bloemen, trakteren en weg zijn ze…

Als gastouder maak je echt het verschil in een kinderleven! Wat mij betreft is er geen fijnere opvang dan bij een gastouder.