Je baby is geboren en je geniet met volle teugen van de kraamtijd, maar binnenkort moet je weer gaan werken. Natuurlijk drinkt je baby aan de borst, want alleen het beste is goed genoeg voor jouw kindje. Maar dat besluit begint te wankelen nu je weer aan het werk moet. Borstvoeding en werken, dat betekend kolven! Daar zie je als een berg tegen op… Ik vond het ook geen fijn vooruitzicht toen ik weer aan het werk ging na mijn zwangerschapsverlof. Zo’n kolf is een mooie uitvinding hoor, maar dat geluid en dan al die plastic toeters en bellen, ik vond het op zijn zachts gezegd behoorlijk onnatuurlijk. En als straf na het kolven moet je ook nog alles afwassen en uitkoken

Toch bedacht ik me dat nu stoppen met borstvoeding enkel zou zijn vanwege 2 dagen werk en dat ik die andere 5 dagen van de week dan ook zou opgeven om 4 keer niet te hoeven kolven. Daarnaast hebben we in Nederland het “voedingsrecht”. Dat betekend dat je de eerste 9 maanden van je baby het recht hebt je kindje zelf te voeden of te kolven onder werktijd. Hier mag maximaal een kwart van de werktijd aan besteed worden en is doorbetaalde tijd. Zie ook https://www.oudersvannu.nl/baby/voeding/kolven-op-werk/

Bij mijn werk was het nog een hele uitdaging waar ik zou kunnen kolven, ik ben immers vaak onderweg naar klanten. Ik koos ervoor om in de auto te kolven op een rustige parkeerplaats, want bij een klant vragen om een kolf ruimte vond ik helemaal geen prettig idee. Ik gebruikte een enkele kolf en zorgde altijd voor kleding die discreet en makkelijk een borst vrij kon maken. Ook had ik een lange dunne sjaal bij me die ik over een schouder hing en waar de kolf dan weer onder kon. En dan het moeilijkste onderdeel van kolven; ontspannen en even je verstand op nul. Dus niet intussen dat verslag vast afmaken of een gesprek voorbereiden want dan kwam er echt geen melkstroom op gang. Zo heb ik alle rustige parkeerplaatsen in het Groene Hart leren kennen. Een paar vreemde situaties leverde het mij ook op. Zo stond ik op een afgelegen plek geparkeerd, lees rustig een tijdschrift tijdens het kolven, wordt er door een wandelaar op mijn raampje geklopt. Deze vriendelijke man dacht dat ik onwel was geworden. Ja meneer alles gaat goed, ik ben aan het kolven. Met lichte gene en nogmaals excuus voor het storen vertrok hij weer. Een andere keer zag ik een auto met een man aankomen en even later nog een auto waarbij een vrouw uitstapte en bij de man instapte voor een behoorlijk heftige vrijpartij. En de enkele keer dat ik op kantoor kolfde in de leegstaande kantoorruimte naast ons, liep de huurbaas met een potentiële huurder binnen om de boel op te meten. Ik heb ook flink op mijn strepen moeten staan bij mijn toenmalige baas dat er meer tijd tussen de afspraken gepland moest worden om te kunnen kolven. Het was zeker niet altijd makkelijk, maar ik ben blij dat ik het toch heb volgehouden en mijn zoontje ruim 1,5 jaar heb kunnen voeden.