Van een schattig klein hummeltje dat verzorgt en gekoesterd moet worden, groeit je kind snel uit naar een klein mensje dat alles zelf wil doen. En wat is het knap dat ze al zelf haar schoenen aan kan doen en haar jas, maar wat duurt dat lang…. En dat komt niet zo goed uit want je hebt haast…. Dus even gauw helpen. Maar o jee, dat valt helemaal verkeerd en nu krijgt je kind een driftbui….

Iedereen met kinderen onder de 4 jaar (en misschien zelfs daarboven) herkent dit scenario. Ik heb mijn hulp ook vaak moeten bekopen met een boze of verdrietige peuter. Maar dat was dan ook mijn eigen schuld, had ik het maar eerst gevraagd en het antwoord ook gerespecteerd dan had de situatie heel anders verlopen.

Wij volwassenen bedoelen het natuurlijk goed, we zien ons kind klungelen en nemen het over omdat wij het wel even voor hen willen doen. Maar stel je eens voor dat je een nieuwe telefoon hebt en lekker rondkijkt hoe het allemaal werkt en een beetje speelt met het instellen van je beginscherm als je partner ongevraagd de telefoon uit je handen trekt want hij heeft er ook zo een en hij weet al veel beter hoe het werkt en zal alles wel even instellen…. Ja hallo! Ik wilde het zelf proberen en daar meteen van leren.

Precies zo voelt je kind zich ook als jij wel even snel de sokken pakt en ze aantrekt terwijl ze het zelf wilde doen. Maar wat moet je dan met een “zelluf-doen!” peuter terwijl je haast hebt of gewoon ziet dat het nog niet lukt?

  • Het eerste dat je kan doen is vooruit plannen, dus eerder zeggen dat je gaat vertrekken en dat de schoenen aan moeten. Dan is er meer tijd en mag het lang duren voor de schoenen aan zijn. En ook handig, koop schoenen, broeken, een jas die eenvoudig aan te trekken is. Dus geen strakke of stroeve mouwtjes of een knoop die moeilijk is. Dat scheelt zo veel frustraties (voor alle partijen, want dan sta je zelf ook niet te worstelen).
  • Soms is er gewoon geen tijd of gelegenheid voor “zelluf-doen”. Kondig dat dan aan. Zeg letterlijk, “ik weet dat je heel graag zelf je schoenen aan wil doen, maar we hebben haast dus nu help ik je even. De volgende keer mag jij het weer doen”. Ook al stuit je daarna op verzet, ga door volgens plan. Dan leer je je kind dat er gebeurt wat je aankondigt.
  • En als je kind zelf bezig is maar je ziet dat het niet lukt, vraag dan eerst “Mag ik je helpen?” Vaak reageert je kind er goed op als je zegt dat je ziet dat het niet zo goed wil lukken deze keer en dat je begrijpt dat het niet leuk is als dingen niet lukken. Dan zie je de opgebouwde spanning al een beetje zakken, als je daarna aanbiedt te helpen wacht dan even of het wel mag! Dat is echt cruciaal, want alleen als je echt luistert naar je kind voelt hij zich begrepen.

En wat een trots gezichtje als het dan is gelukt! Een echt groei-moment is dat voor je kind. Want elk succes met “zelluf-doen” is een stapje in zelfstandigheid.

Dus mocht je ongeduldig zijn, denk daar dan even aan. Heb je mooi je eigen leermoment J