Elke twee weken probeer ik een blog te schrijven, maar dat was even niet gelukt want wij waren naar buiten! Het was vorige week voorjaarsvakantie en zeker de eerste dagen zulk mooi weer. Het buitenleven trekt dan. Maar ook als het niet zo mooi weer is, probeer ik elke dag de kinderen mee naar buiten te nemen. Onze hond helpt ons daarbij enorm, want o wat is het verleidelijk om bij regen binnen te blijven… Toch merk ik dat we er allemaal plezier aan beleven onder alle weersomstandigheden naar buiten te gaan.

Steeds vaker komt het thema “buiten spelen” ook in het nieuws. Het blijkt dat steeds minder kinderen dagelijks buiten spelen en dat dit niet zonder gevolgen is. Buiten spelen heeft namelijk goede invloed op de motorische ontwikkeling van kinderen en ook voor de ogen is buiten zijn belangrijk. (lees hier waarom) Bedenk maar eens hoe moeilijk lopen ineens blijkt te zijn met allemaal ongelijke stoeptegels en afstapjes. Voor je kleintje is dat echt oefenen geblazen. Die ervaring wil je hem toch niet ontnemen?

Voor jonge kinderen is de buitenwereld een grote schatplaats van ontdekkingen. De putdeksel die een ander geluid maakt als je er op stapt, een bloemetje tussen de tegels, het schuine randje op en af aan het eind van de oprit, afgevallen blaadjes of een stok zomaar voor het oprapen. En dan ben je nog niet eens de straat uit! Je kan gewoon een rondje gaan lopen en mee-verwonderen wat er allemaal te zien is onderweg. Of je gaat naar een speelveldje met de bal of het speeltuintje om de hoek waar weer allemaal nieuwe uitdagingen op je kind wachten. Met een 1-jarige kan je gerust 1,5 kilometer lopen, het duurt alleen drie keer zo lang als je gewend was zelf te lopen 😉

En als het dan regent? Regenjassen en laarzen aan en lekker stampen in de plassen. Ook leuk, geef je peuter een paraplu! Weet je wel hoe moeilijk het is een paraplu boven je eigen hoofd te houden? Heerlijk toch, om je kind te zien glunderen als hij met zijn eigen paraplu mag lopen en het ook nog lukt om droog te blijven.

Met een klein kind moet je natuurlijk wel mee naar buiten. Als je een tuin hebt kan je ook in de tuin spelen, met zand, een loopauto of bal. Zolang je maar buiten blijft bij je kind, want wie wil er nou helemaal alleen in de tuin spelen. Pas als je kind ouder wordt kan je denken aan zelfstandig buiten spelen. Met welke leeftijd dat is hangt helemaal af van jezelf, de woonsituatie en je kind. Kan je goede afspraken maken met hem? Woon je aan een autovrije straat of juist aan een drukke weg of aan het water? En durf je het zelf al aan om je kind korte tijd uit het oog te verliezen? Wat vond ik dat moeilijk zeg! Iedere drie minuten ging ik weer even kijken, is ze er nog? Maar ook dat vertrouwen groeit langzaam. Nu spelen mijn kinderen buiten en denk ik maar eens in het kwartier, zou het wel goed gaan, ik heb ze al zo lang niet gezien of gehoord. En als ik dan ga kijken zijn ze zo heerlijk aan het spelen met vriendjes op het veldje en in de hut die in de struiken is gemaakt dat ik stilletjes weer wegsluip om hen niet te storen.

En weet je wat nou ook zo fijn is? Na een flinke tijd buiten spelen slaapt je kind zo heerlijk!