Laten we ervan uit gaan dat je een gelukkige relatie hebt en dat jullie samen de wens hadden een kindje te krijgen. Zo is het ook bij ons gegaan. En wat verheugden wij ons op de komst van onze dochter en later ook onze zoon. Toch vond ik de eerste jaren zwaar en voelde ik mij lang niet altijd zo gelukkig als ik mij van tevoren had voorgesteld en we hebben echt vreselijke ruzie gemaakt samen….

Gek toch, dat het leven dat je samen hebt uitgestippeld in praktijk zo veel spanningen met zich mee brengt dat de relatie sterk onder druk komt te staan. Wat gaat daar dan mis?

In ons geval (en ik denk bij nog veel meer stellen) kwam dat voornamelijk door onuitgesproken verwachtingen van de ander die niet werden waar gemaakt in combinatie met de kenmerkende chronische vermoeidheid van het prille ouderschap. Ik stoorde mij er bijvoorbeeld aan dat mijn man niet uit zichzelf zorgtaken op zich nam zoals het verschonen van de luier of onze dochter in bad doen. Ook was ik na een dag zorgen moe en geïrriteerd en bijna jaloers op de dag die mijn man buitenshuis had doorgebracht voor zijn werk. Wat heerlijk leek het mij om elke dag de deur uit te mogen en de boel de boel te laten terwijl de ander mocht zorgen. Terwijl mijn man het gevoel had te kort te schieten in zijn rol als vader, omdat hij de hele week moest werken en niet durfde te zorgen als hij thuis was, bang om het verkeerd te doen in mijn ogen…. Tja, daar hadden we niet over gesproken met elkaar als we fantaseerden over ons gezin, wie heeft welke rol, hoe zien we onszelf in die rol en wat verwachten we van de ander.

De cijfers liegen er ook niet om, ruim 30 procent van de stellen gaat uit elkaar voor hun oudste kind 3 jaar is! De roze wolk van het ouderschap is dus een bedrieglijk verschijnsel. In werkelijkheid worden je leven en je relatie op scherp gezet. Er moet harder gewerkt worden dan ooit om elkaar als partner niet uit het oog te verliezen. Wij hebben het gered door ons gezin als een soort goed geolied bedrijf op de rit te zetten met een heldere taakverdeling en regelmatige evaluatiegesprekken over de ontwikkelingen binnen ons “bedrijf”.

Daarnaast zijn we weer tijd voor elkaar gaan vrijmaken. Een dagje samen naar de stad, ergens samen lunchen of een avondje naar de sauna. Omdat de kinderen uit logeren sturen voor ons geen optie was, pikten we regelmatig een werkdag waarvoor al opvang geregeld was als bijtank-dag voor ons samen. Je kan ook de kinderen op bed leggen en gewoon thuis een diner voor twee hebben. Laat de tv uit en leg je telefoon weg en praat weer eens met elkaar over wat je bezighoudt (probeer het onderwerp kinderen even te parkeren).

Op de website van het CJG vond ik nog wat mooie tips.

En natuurlijk niet vergeten om samen te genieten van jullie prachtige kinderen!