Wat is het toch heerlijk om kinderen samen te zien spelen en wat kunnen ze veel plezier hebben met elkaar, maar o wee als er ruzie is… Ruzie hoort ook bij samen spelen en is bovendien heel leerzaam voor je kind. Hij moet toch leren hoe hij omgaat met een ander idee en zijn eigen frustraties. Het maakt het alleen niet minder moeilijk voor jou als ouder om te begeleiden, te weten dat ruzie eigenlijk leerkansen zijn. Mijn eigen kinderen vliegen elkaar ook dagelijks in de haren en hun ruzie doet ook wat met mijn gemoedsrust.

 

Als mens denk ik soms, hou nou eens op! Als opvoeder kan ik van een afstand aanschouwen en de wederzijdse belangen verwoorden en samen zoeken naar een oplossing.

Het is de kunst om langs de zijlijn mee te kijken en luisteren naar de kleine voortekenen van de opkomende ruzie. Ik heb dan vast een idee waar het pijnpunt zit. Bijvoorbeeld als de duplo toren met een speciale kleurenvolgorde gebouwd wordt terwijl de ander daar geen weet van had en steeds blokken pakt voor zijn eigen bouwwerk die voor de toren nodig waren. Als de één dan boos gaat schreeuwen dat hij precies dat blokje nodig heeft en de ander zegt dat er nog genoeg andere blokken zijn, wordt het direct ruzie. Eigenlijk gaat het hier om een stukje onbegrip voor het plan van de ander, want het ontbreekt de ander aan uitleg waarom dat blokje zo belangrijk is. Als er begrip is voor elkaar is neiging om daarin mee te bewegen veel groter. En dit geldt eigenlijk voor iedereen van klein tot groot. Bij het begeleiden van ruzie is het dan ook belangrijk dat je goed kijkt en luistert naar beide partijen en vooral ook laat horen dat je begrijpt dat iemand boos is of verdrietig is dat het plan niet gaat zoals gehoopt. Dan kan je het andere kind ook vragen of hij ziet dat zijn vriendje (of zusje/broertje) boos of verdrietig is. Daarna kan je de kinderen vragen hoe we dat nu moeten oplossen. Soms is er ruzie over wie het eerst mag of wie met het nieuwe speelgoed mag spelen. Dan help ik door duidelijk af te spreken hoe lang er gespeeld wordt met het speelgoed voor er geruild moet worden of door te beloven dat volgende keer de ander als eerste aan de beurt is. Tijdsafspraken met jonge kinderen kan je heel inzichtelijk maken door een timer te gebruiken, bijvoorbeeld de kookwekker of timer op je telefoon. Dat levert natuurlijk de nodige frustraties op als je op je beurt moet wachten. Dat hoort bij het leven en door al jong te oefenen tegenslag te verdragen wordt je kind er uiteindelijk een mooier en socialer mens van. Gelukkig hoef je niet bij elke ruzie meteen in te grijpen, het is juist goed voor kinderen als ze zelf tot oplossingen komen. Maar als je ziet dat een kind steeds aan het kortste eind trekt en het nakijken heeft of als ruzie eindigt met elkaar pijn doen, is het goed om te helpen.