Gezinsuitbreiding. Als eerstgeborene is dat wel even wennen… Er komt vroeg of laat in ieder gezin een moment dat je gaat nadenken over een tweede kindje. Willen jullie die? En wanneer zou een tweede kindje een goed moment zijn? Deze vragen bespreek je met je partner, maar niet met je kind. Aan hem wordt niets gevraagd en als je het al aan je peuter zou vragen is dat voor hem zo’n grote en ingewikkelde vraag dat hij daar geen reëel beeld van kan vormen en dus ook geen echt antwoord op kan geven. Kortom, als er een tweede kindje wordt geboren is dat voor je eerste een ingrijpende verandering waar hij niet op zat te wachten.

Een ideaal leeftijdsverschil is er niet, maar heeft te maken met je persoonlijke wensen. Beide situaties hebben voor- en nadelen. Is het leeftijdsverschil klein, dan hebben de kinderen sneller een speel-kameraardje aan elkaar vanwege hun grotendeels overeenkomstige belevingswereld. Maar ook zijn de eerste jaren pittig omdat beide kinderen nog veel zorg nodig hebben. Is het leeftijdsverschil groot dan begrijpt je oudste wat beter wat er allemaal gaat veranderen en is hij wat zelfstandiger, maar moet je als ouders weer helemaal overnieuw beginnen met de luiers en gebroken nachten. Overigens zijn broertjes en zusjes niet per definitie een fijn speelkameraadje. Ze kunnen het heel gezellig hebben samen, maar net zo goed kunnen ze allebei hele andere interesses hebben waardoor samen spelen niet lukt.

Wij twijfelden lang over een tweede kindje en toen het eindelijk zo ver was, was onze oudste al 6 jaar. Voor mij was het alsof ik weer helemaal voor het eerst zwanger was. Voor de tweede keer moeder worden vond ik zo veel relaxter. Ik maakte mij niet zo gauw meer druk over een slaapschema, voeden of een huiltje. Waar je bij je eerste echt zoekt naar de perfecte manier van zorgen voor je kind, wist ik bij mijn tweede; hier ga ik van genieten het komt heus wel goed.

Hoe bereid je je kind voor op de komst van een baby?

  • Vertel je kind pas dat er een baby komt als je ook de omgeving het nieuws verteld. Maar houd er rekening mee dat een baby in je buik voor je kind eigenlijk niet bestaat tot hij er is. Dat mama een baby krijgt is zo abstract voor een peuter dat hij daar geen voorstelling van kan maken.
  • Waar gaat de baby slapen? Krijgt hij een nieuwe kamer? Of gaat je oudste naar een andere kamer verhuizen? In het laatste geval begin je op tijd aan de nieuwe kamer voor je oudste zodat hij helemaal is gewend aan zijn nieuwe kamer en grote bed en zeker niet het gevoel krijgt dat hij het veld moest ruimen voor de baby.
  • In de laatste maand van de zwangerschap is het belangrijk te praten met je kind over een baby, wat kan een baby al en wat nog niet. Vertel ook dat mama in bed ligt als de baby is geboren en dat je even niet met hem naar de gastouder, winkel of speeltuin kan. Op deze manier krijgt je kind een idee wat hij kan verwachten.

Is de baby eenmaal geboren en wil je het voor iedereen gezellig houden, bedenk dan dat je oudste altijd alleen was en de volle aandacht van papa én mama kreeg. Hij was het centrum van jullie gezin. Niet zo gek dat je oudste even moet wennen aan de nieuwe situatie. De volgende tips kunnen hierbij helpen.

  • Laat je oudste helpen met alle verzorging van de baby, maar alleen als hij dat wil! Is je oudste fijn aan het spelen, laat hem dan lekker zijn gang gaan. Maar vertel wel even wat je gaat doen. Komt hij dan kijken dan mag er ook geholpen worden.
  • Je oudste doet niet altijd even voorzichtig, maar roep niet bij elk contact tussen broer en zus “voorzichtig of zachtjes”. Een baby weet niet beter dan dat het er allemaal bij hoort. Zolang er niet wordt gekrabd, ogen uit geprikt of groot/zwaar speelgoed op hem wordt gezet, komt het echt wel goed met hem.
  • Maak exclusieve tijd voor je oudste! Ga samen op pad zoals je voorheen ook deed en laat de baby bij papa, oma of gastouder. Maak het bed-ritueel weer net als altijd. Lees een boek voor als de baby in de box ligt. Je kan vast iets bedenken waar je oudste van geniet. Zo voelt hij dat mama en papa ook nog aandacht voor hem hebben.
  • Toon begrip voor plasongelukjes, getild willen worden of ander gedrag dat je niet gewend was van je kind. Eigenlijk geeft je oudste hiermee aan dat hij ook nog klein is en zorg nodig heeft. Gun hem dat!

Komt dan na een paar weken toch nog die gevreesde vraag wanneer de baby weer weg gaat…. Wees dan eerlijk. De baby gaat niet meer weg. De baby hoort bij jullie. Vertel je kind dat je heel veel van hem houdt, dat je begrijpt dat hij moet wennen aan de baby, dat je het zelf ook niet leuk vindt dat de baby steeds gaat huilen, maar dat het elke dag beter gaat en dat de baby straks ook kan lachen en gaat spelen met je oudste.

In ons geval was onze dochter helemaal voorbereid op de komst van haar broertje en met haar zes jaar moederde ze helemaal mee. Wat vond ze het geweldig dat ze eindelijk een grote zus was. Pas toen haar broertje ouder werd en niet meer gediend was van haar bemoeienissen en bij het spelen een eigen mening kreeg, was de lol ervan af. Onze kinderen zijn echt gek op elkaar, maar samen gaat het vaak mis. Ook dat hoort bij het leven. Met een broer of zus leren kinderen voor zichzelf op te komen, omgaan met tegenslag, je plan bij te stellen en rekening te houden met de ander.