Wist je dat een kind 80 % van zijn kennis en vaardigheden leert in de eerste vier levensjaren? Dat is nogal wat! En het meeste daarvan gebeurt zonder dat we daar bewust van zijn. Dat houdt dus in dat je kind leert van kijken en nadoen en door interactie met de omgeving. Meestal zijn wij als ouders niet eens bewust van deze belangrijke voorbeeldfunctie. Vanaf het eerste moment dat je je baby vasthoudt wordt er hard gewerkt in het baby brein. Elke aanraking, geluid, geur en indruk maken nieuwe verbindingen in de hersenen aan die voor de rest van het leven gebruikt zullen worden. Wetenschappers hebben ontdekt dat alle ervaringen, positief of negatief, een blijvende indruk achter laten op het brein. Dus vanaf de allereerste indruk vormt je kind naar de persoon die hij als volwassene zal zijn.

 

Wat moet ik met deze informatie hoor ik je nu denken. Ik zelf vind het altijd prettig om van kennis voorzien te worden zodat ik dat als uitgangspunt voor mijn handelen kan nemen. Met bovengenoemde kennis heb ik als moeder, als kraamverzorgster en als pedagogisch medewerker altijd geprobeerd een kind, hoe jong ook, te koesteren vanuit de gedachte dat iedere ervaring een indruk achter laat. Laat die indruk dan positief zijn. Maar hoe doe je zoiets in de praktijk?

Door simpelweg lief te zijn voor je baby. Veel vasthouden en knuffelen zodat je baby zich veilig en omhult voelt. Ingaan op de zorgbehoefte van je kindje, op tijd een schone luier, voeden, in slaap helpen. Plezier maken met je kindje, hem kietelen, voor hem zingen, samen spelen. Troosten als er verdriet is, of dit nu komt door pijn, angst of ander onbehagen, dat maakt eigenlijk niet uit, zolang je kindje maar voelt dat zijn gehuil wordt opgemerkt en hij erop kan vertrouwen niet alleen te zijn. Al die momenten van contact die je kind heeft met jou zijn de meest waardevolle leermomenten in het leven. Nu vormen jullie samen een basis waarop alle latere kennis en vaardigheden kunnen worden uitgebouwd. Eigenlijk moet je precies dat doen wat je al die tijd al deed, van je kindje houden! Maar dan nu in de wetenschap dat je aan iets heel belangrijks bijdraagt.