Wie herkent dit niet; overal in huis zie je speelgoed. Waar je ook kijkt in de huiskamer, er is overal een verzameling speeltjes te ontdekken van zoon of dochterlief. En je had je nog wel zo voorgenomen dat jouw huis van jou zou blijven en niet zou veranderen in een ontplofte speelgoedwinkel… Het ergste is misschien nog wel dat je zoon of dochter nog steeds niet fijn gaat spelen ondanks al dat mooie speelgoed. Ook ik heb te maken gehad met een huiskamer vol speelgoed en twee alsnog verveelde   kinderen.

 

Maar nu hebben we thuis een aardig systeem ingesteld! We hebben onze eigen speel-o-theek gemaakt. En we ruilen iedere week wat nieuws uit de kast. Zo zijn de kinderen weer dagen zoet met de herontdekking van hun eigen speelgoed.

Hoe heb ik dit aangepakt?
Stap 1, eerst sorteren dat speelgoed! Uitzoeken wat bij elkaar hoort en of het nog wel heel en compleet is en daarna een bak of mand zoeken waar het in past. Op die manier kan je het item met alle toebehoren ook makkelijk pakken.
Stap 2, weggooien. Ook maar meteen al die kleine frutsels naar de prullenbak brengen, want wat moet je eigenlijk met al die happy-meal speeltjes en andere prullen die je kind ergens bij had gekregen.
Stap 3, ordenen. Geef de prentenboeken een mooie plek waar de kinderen zelf bij kunnen en reserveer in de kast een handige plaats voor puzzels. Puzzels die te makkelijk zijn geworden kunnen ook weg! De bakken met speelgoed bij voorkeur in een dichte kast neerzetten.
Stap 4, kiezen en later weer ruilen.
Met een dreumes kan je als ouder kiezen wat er in de huiskamer te spelen is. Met peuters en kleuters kies je samen. En dan vooral niet te veel kiezen! Kies steeds een of twee items per keer. Dan is er veel meer concentratie bij het spelen, want je kind raakt niet afgeleid door andere mogelijkheden.
Wil je kind iets anders spelen, dan moet er geruild worden. Maar geef niet meteen toe aan deze vraag want de truc is dat zij moeten leren zich te vermaken met wat er is. Zeg gerust “ vandaag hebben we al gekozen en pas morgen gaan we speelgoed ruilen” Wel kan een extraatje net wat nieuwe stimulans geven. Bijvoorbeeld de oude pan uit de keukenkast waar je kind mee mag spelen bij zijn keukentje, of de grote doos van het postpakket die je net ontvangen had.
Nu is opruimen zo gebeurt! Zo heb je toch je huiskamer weer terug als de kinderen op bed liggen.
Vergeet ook de box niet. Daar kan eigenlijk al het speelgoed uit. Ik hing een zak aan de rand van de box met alle rammelaars en babyspeeltjes erin. Elke dag koos ik 3 speeltjes en legde die in de box om ontdekt te worden. Mijn criteria bij deze selectie was, iets om te voelen, iets om geluid mee te maken en een favoriet. Dus bijvoorbeeld een knuffel met lintjes en ribbels (voelen) en een knisperboekje (geluid). Toen mijn zoontje wat ouder werd (11 maanden) zette ik 1 item in het midden van de box klaar (bijvoorbeeld de vormenstoof) waar hij van buitenaf niet bij kon. Dat was elke keer zo interessant dat hij graag in de box wilde spelen.

O en die verleiding in de speelgoedwinkel hebben we als volgt opgelost, we kijken onze ogen uit en alles dat we mooi vinden gaan we op het verlanglijstje schrijven. Dat is soms even moeilijk want dat betekende echt wel eens dikke tranen bij het verlaten van de winkel. Maar inmiddels is mijn jongste van 6 jaar al zo gewend aan deze methode dat hij meerdere keren per jaar vraagt zijn verlanglijst voor te lezen en dan zegt hij, nee mama, haal die hijskraan er maar weer af, want ik heb iets mooiers gezien en ik kan tenslotte niet alles vragen voor mijn verjaardag.